Examen

Gepost door Tamara

Afgelopen week hadden we het examen van de cursus “Basis gehoorzaamheid”. Meneer was toen ik hem ’s morgens uitliet al des duivels: niet luisteren, niet terugkomen, in de modder rollen, met andere mensen mee naar huis lopen, je kunt het zo gek niet bedenken of hij had het bedacht. Dat beloofde wat voor die middag.. Gelukkig hadden meer cursisten last van deze streken en kwamen we ook wel tot de conclusie dat het vooral een reactie op de (onbewuste) zenuwen van de baasjes was.

We begonnen met wat rondjes volgen met onderweg de commando’s links, rechts, linksomkeert en rechtsomkeert. Meneer liep continue met zijn neus in het gras en volgde zijn eigen spoor in plaats van mijn route. Onder het continue bevel “volg” en een rukje aan de riem in een poging zijn hoofd omhoog te krijgen struikelde ik over zijn voeten omdat “zijn spoor” mijn route kruiste en wist ik: dit gaat hem vandaag niet worden.

Met links- en rechtsomkeert ga je automatisch andere honden passeren en was Ace, zoals verwacht, direct afgeleid. Dus maar weer een keer boos geworden waarna het dan om precies te zijn een halve minuut goed ging (als ik geluk had). Gelukkig bakten de anderen er ook niet heel veel van. Slalommen om andere honden ging dan weer verassend goed, keurig liep hij naast me, kop in de lucht en ogen, bijna dan, op mij gericht. Zitten, blijven en af kan hij gelukkig heel goed en ondanks de theatrale swing die hij daar altijd aan moet geven deed hij dat heel netjes, die punten hadden we binnen.

We sloten het uur af met een introductie in de behendigheid. Over een trapeze lopen vond meneer doodeng en bibberend bewoog hij zich voort onder begeleiding van heel veel lieve woordjes en snoepjes van mijn kant. De tunnel daarentegen vond hij, in tegenstelling tot alle andere honden, feest! Hij wist niet hoe snel hij er steeds doorheen moest om aan het einde zijn beloning in ontvangst te nemen. Al met al een leuke afsluiting van een nogal in het water gelopen examen.

Tot mijn grote verbazing hebben we wel ons certificaat gekregen! De instructeur gaf aan dat hij heel goed kon zien dat Ace het allemaal kon maar dat hij echt toe was aan nieuwe uitdaging. Samen met het advies om verder te gaan met de cursus ‘voortgezette gehoorzaamheid’ namen we met een brede glimlach (ik althans) ons certificaat in ontvangst. Als afsluiter kregen we nog het compliment dat ik in ieder geval precies op de juiste manier en op het juiste moment een correctie gaf waardoor Ace nog enigszins bij de les bleef. Wauw! Toch wel een beetje trots op ons   


Vorig blogbericht: De puntjes op de i

Volgend blogbericht: Voortgezette gehoorzaamheid