Springen en klimmen

Gepost door Tamara

Intussen weegt Ace 25 kilo en is hij 55 cm hoog, de naam “Ace-je” zoals ik hem vaak liefkozend noem is intussen een understatement en met de benaming “pup” kom ik eigenlijk ook niet meer weg. Ik blijf me erover verbazen hoe hard dat groeien gaat. Het enige pup-achtige aan hem is nog zijn vachtje, dat ook steeds verder uitvalt en plaats maakt voor een echt volwassen haarkleed. Hij heeft nu een donkere streep met ‘echt haar’ op zijn rug die steeds breder wordt. Zijn streken groeien overigens net zo hard met hem mee. En van hem ‘winnen’ met spelletjes of als hij me aan het uittesten is kost me stiekem steeds meer moeite. Op straat vonden mensen hem tot dusver altijd de schattige pup, intussen is hij natuurlijk al een stuk groter dan de gemiddelde huishond en gedraagt zich hier ook wel naar. Het commando ‘volg’ gaat steeds beter maar als hij een persoon of andere hond ziet waar hij toch wel heel graag naartoe wil laat hij dit goed merken en maakt hij best wel indruk. Een eigenschap die ik meestal niet zo leuk vind maar als ik ’s avonds laat in het donker in mijn eentje met hem over straat loop toch ook wel weet te waarderen.

Beloningssnoepjes en speeltjes worden uit gemakzucht bewaard op zijn bench. Intussen heb ik hem er een paar keer op betrapt dat hij staand op zijn achterpoten, zijn voorpoten op zijn bench uitzocht waar hij zin in had en er gewoon mee vandoor ging. Alsof het niets was! Stomverbaasd als ik was maakte ik de eerste 2x de opvoedkundige fout hem hier niet direct voor op zijn donder te geven. Dus kost het me nu dubbel zoveel moeite het hem weer af te leren.

Dat hij met zijn voorpoten op de bench kan betekend overigens ook dat hij dit kan op de bank, het aanrecht, de eettafel en mijn bureau. Onze salontafel wordt intussen gebruikt als hoofdsteun tijdens zijn luie uurtjes en hoewel hij het niet mag presteert hij het toch steeds om dan stiekem aan een bord of glas te likken. Het feit dat hij zich nu al zo ontzettend oostindisch doof weet te gedragen baart me soms wel zorgen voor de puberperiode die we in gaan als hij een maand of 8 is..


Vorig blogbericht: Alleen zijn

Volgend blogbericht: Vroege pubertijd