Logeetje

Gepost door Tamara

Als vriendlief en ik beide aan het werk zijn gaat Ace naar mijn ouders. Daar zit hij bij een Mechelse herder teefje en draait hij gewoon mee in het huishouden. Dat bevalt iedereen prima en Ace denk ik nog het meeste. Als hij doorheeft dat we daar de straat in rijden zou hij het liefst door de ruit springen om alvast naar de voordeur te rennen. Eenmaal binnen moet iedereen alles wat hij vast heeft of wat binnen hondbereik staat vasthouden want in zijn enthousiasme terroriseert hij de gehele woonkamer. Als iedereen is begroet en de rust eenmaal is wedergekeerd kan iedereen weer rustig ademhalen en over tot de orde van de dag.

Andersom geldt dat natuurlijk ook, wanneer mijn ouders weg moeten komt mechelaar Esra bij ons thuis. Deze keer betrof het een weekend weg, voor de eerste keer hadden we een echte logee. Vriendlief was ook een lang weekend weg dus ik had het rijk, met 2 honden, voor mij alleen. Esra is eigenlijk enkel gefocust op baas, bazin en bal. Andere honden of factoren interesseren haar geen barst. Ook Ace laat ze het liefst links liggen en ze laat het ook duidelijk merken als hij te ver gaat. Baas en bazin waren er nu niet en de bal was daardoor niet interessant. Esra kon ondanks de goede zorgen niet echt haar plek vinden bij ons thuis en liep steeds zenuwachtig van de ene naar de andere plek, uiteraard volgt Ace haar overal, tot het irritante toe. Esra snuffelt ergens aan? Ace ook. Esra blaft? Ace ook. Esra loopt een rondje door de tuin? Ace ook. Knuffelen vindt Esra veel leuker dan Ace. Ace ondergaat het maar Esra vraagt er echt om. Als ze dat nu kwam doen vond Ace ook ineens dat hij echt aandacht wilde. Wat resulteerde in 2 honden die bij mij op schoot probeerden te kruipen en tevens een hoop gesnauw naar elkaar van wie er nu wel mocht en wie niet. Hoezo jaloers?  Uiteindelijk vielen ze allebei aan mijn voeten in slaap maar hoe dan ook: aan het einde van het weekend was iedereen bekaf.


Vorig blogbericht: Nieuwe jas

Volgend blogbericht: Speurles