Zwembad in de tuin

Gepost door Tamara

De zon schijnt volop en Ace heeft het veel en veel te warm. Een dikke langharige vacht werkt isolerend en houd de hitte buiten maar onder deze omstandigheden werkt zelfs dat niet perfect. Hij puft en steunt en hijgt en kreunt. Verplaatst zich loom van de ene naar de andere koele plek en heeft nergens zin in. Ik overigens ook niet. Trainen staat even op een laag pitje. In de avonduren houden we korte sessies maar echt afkoelen doet het niet dus we doen vooral rustig aan.

Als puppy heeft Ace wel eens een teiltje water van me gekregen om in te spelen, toen paste dat nog. Intussen zou een volwaardig zwembad meer op zijn plaats zijn gezien zijn omvang. Destijds vond hij dat water echter zo leuk dat ik een kinderbadje voor hem heb gekocht en deze heb opgezet in de tuin. Hij maakt er dankbaar gebruik van en heeft de grootste lol. Hij spettert en splascht tot er geen druppel meer in zit en hij mij verontwaardigd aankijkt en zich af lijkt te vragen waar al dat water in hemelsnaam naartoe is. Goed is goed en voldaan druipt hij (letterlijk!) af naar een schaduwrijke plek om daar in een diepe slaap te vallen. Missie geslaagd. Dit herhalen we nog een paar keer die dag waardoor de hitte toch draaglijk is. Tijdens de laatste sessie vergat ik de achterdeur dicht te doen waarna meneer druipnat en in volle vaart een paar rondjes door het huis rent en vervolgens met een grote sprong zijn zwembad weer in duikt. Met een dweil in mijn handen denk ik: moet ik toch nog aan de bak in die hitte, wat een hondenleven...


Vorig blogbericht: Puberperikelen

Volgend blogbericht: Paniek!