De eerste keer puppyklas

Gepost door Tamara

Na een ruime week bij ons in huis was het tijd voor de allereerste puppyklas. Ik heb me ingeschreven op een hondenschool die het net allemaal wat anders aanpakt dan anderen. De eerste 8 weken ga je namelijk enkel socialiseren en de rest van de cursussen zijn gericht op trainen op relatie in plaats van op trainen op snoepjes. De school zit wat verder bij ons vandaan maar intussen is Ace prima gewend aan autorijden en het daarbij horende autotuig waarin hij gehesen wordt als we op pad gaan. Ik sleep hem overal mee naartoe: winkelcentra, kinderboerderij, mijn paard, tuincentrum, visite bij familie, treinstation, markt enzovoorts. Alles om hem goed te socialiseren en overal aan te laten wennen. Omdat socialiseren voor iedere hond maar zeker voor herders erg belangrijk is vond ik daarom het idee van de hondenschool om “gecontroleerd te leren spelen met andere honden” een uitstekend idee. Ace dacht daar anders over.

De lessen beginnen met een vragenronde en meneer vond het prachtig om iedere hond die in de buurt durfde te komen of maar een blik op hem durfde te werpen met een grote mond, luidkeels blaffend en op 2 achterpoten in de riem hangend te laten zien dat hij ONTZETTEND veel zin had om te spelen. Het schaamrood stond me op de wangen toen ik zo langzamerhand zag dat iedereen van mening was dat ik mijn hond niet in de hand heb. Wat natuurlijk ook zo is, maar wat verwacht je van een pup van 9 weken? Vergelijk de situatie een beetje met een klein kind dat weigert zich te gedragen in de supermarkt en waar je dan naar kijkt met zo’n blik waar de afkeuring vanaf druipt. En zo klein als ze zijn, hij bleek al bijna sterk genoeg mij zowat op mijn buik over het grasveld te sleuren. Gelukkig zijn puppy’s snel moe en tegen de tijd dat de 4e persoon van de klas zijn vraag stelde viel meneer aan mijn voeten in slaap.

Ondanks alles heel veel geleerd van de vragenronde en de laatste 20 minuten hebben alle pups samen gespeeld. Er liepen wat volwassen honden tussen de spelende bende die precies weten hoe en wanneer in te grijpen als een pup zich niet gedraagt volgens de ‘hondenregels’. Zoals ik al verwacht had was mijn Ace regelmatig aan de beurt. Totaal niet onder de indruk van alle waarschuwingen stoof hij als een ongeleid projectiel van de ene kant van het veld naar de andere kant en presteerde het onderweg om daarbij zoveel mogelijk andere pups tegen de grond te beuken. Hoe lang duurde het ook alweer voor hij moe was…?


Vorig blogbericht: Slapeloze nachten

Volgend blogbericht: Scherpe tandjes en flaporen