Knuffelhond

Gepost door Tamara

Ace is nooit zo van het knuffelen geweest. Aaien liep al snel uit op een spelletje en als hij bij mij op schoot mocht wilde hij er het liefst zo snel mogelijk weer vanaf. Op de bank liggen wil hij nog steeds niet en hij zal zelden naar ons toe komen voor een aai. Ik vind dat wel jammer, de honden uit mijn omgeving schooien altijd om aandacht en blijven gerust langdurig staan als je ze kriebelt. Ace niet. Ik zie vaak foto’s of mailtjes van de andere pups uit het nest voorbij komen en dat zijn allemaal knuffelberen, daar kan ik stiekem wel eens een beetje van balen.

Borstelen vind hij wel geweldig, zodra ik met kam en borstel aan kom gaat hij al voor me op de grond liggen. Ik heb hem het commando “plat” geleerd zodat hij helemaal op zijn zij gaat liggen. Dan kan ik overal goed bij. Soms wil hij nog wel eens protesteren maar dat is over het algemeen alleen als hij zo in de modder heeft liggen rollen dat hij overal zand en klitten heeft zitten. Omdat hij dan ook nog eens iedere dag meerdere keren door plassen dendert en vervolgens bij ons binnen weer opdroogt worden die natte haren een ingedroogde kluwen van rotzooi. De losse haren die daar nog eens bij komen kijken helpen ook niet echt. Dat jeukt dan zo dat wanneer ik met de borstel aan de slag ga Ace steeds last heeft van de poten die in een reflex heel hard gaan fietsen. Wij noemen dat ook wel de “slagroomklopper”. Het commando “plat” is gelukkig vaak voldoende om hem weer tot bedaren te brengen en verder te kunnen kammen.

De laatste tijd merk ik dat Ace uit zichzelf ook knuffeliger wordt. Als ik hem ’s morgens uit zijn bench haal wil hij eerst overal gekriebeld worden en als hij ligt te slapen en ik aai hem blijft hij nu ook rustig liggen. Heel af en toe komt hij zelfs even langs om een aai te halen. Als hij los loopt tijdens het uitlaten komt hij af en toe naar me terug gerend voor een kriebel en als ik thuis op de grond ga zitten komt hij zowaar uit zichzelf bij me liggen. Mits hij daar zin in heeft dan.. Zou het dan toch nog die knuffelbeer worden die ik zo graag zou hebben?


Vorig blogbericht: Wel of niet luisteren?

Volgend blogbericht: Gekke gewoonten