De verveling slaat toe

Gepost door Tamara

We zijn intussen een heel eind op weg met de gehoorzaamheidscursus. Ace kan alle oefeningen perfect uitvoeren maar weigert dit op het cursusveld nog te doen. Al weken doet hij alsof hij doof is als ik hem een commando geef. Hij voert het simpelweg niet uit, gaat rondjes over het veld rennen, blaffen, op andere honden afstormen, opstaan als hij moet blijven liggen, noem maar op. Ik beweer al die tijd al dat hij het allemaal wel kan maar het gewoon niet doet, de andere cursisten en zelfs de leraren hebben daar intussen natuurlijk zo hun twijfels over. En ik kan het ze niet kwalijk nemen. Persoonlijk denk ik dat het een combinatie van uittesten en verveling is. Hij weet dondersgoed dat hij me door niet te luisteren op dat veld kan laten koken van woede. Ik doe heel hard mijn best rustig te blijven maar mijn lichaamstaal, voor honden natuurlijk ontzettend belangrijk, zal ongetwijfeld iets anders zeggen. Aan de andere kant zou deze cursus 11 weken duren en intussen zijn we er al 13 bezig en hebben we pas over een paar weken examen. Dit komt omdat er nogal wat lessen zijn afgelast ivm slechte weersomstandigheden. In die weken train je thuis natuurlijk wel gewoon door met je hond dus Ace heeft intussen echt zoiets van “ga jij zelf die oefeningen maar lopen”. Thuis gaat het nog maar op het veld heeft hij heel andere prikkels. En die zijn een stuk interessanter dan die saaie oefeningen.

Afgelopen les gaf de instructeur aan dat ik best nog even op het cursusveld mocht blijven oefenen. Toen iedereen weg was en alle leraren in de kantine zaten heb ik hem iedere oefening laten doen en wat denk je, allemaal perfect uitgevoerd! Gelukkig stonden de leraren voor het raam te kijken en weten ze nu in ieder geval wel dat hij het allemaal kan. Dat biedt uiteraard geen garanties voor het examen maar dat zien we dan tegen die tijd wel weer. Het belangrijkste voor mij is dat hij het kan. Minpunt is wel dat als je niet voor je examen slaagt je (een deel van) de cursus opnieuw moet doen voordat je door mag naar de volgende. En laat dat nou lastig zijn voor ons want dan verveelt hij zich alleen nog maar meer.

Thuis ben ik, om hem wat meer tot werk te motiveren, intussen begonnen met hersenwerkjes en snuffelspelletjes. Dat deden we al een beetje maar nu heb ik er een boek voor aangeschaft en daar staan echt heel leuke dingen in. Spelletjes die je kunt maken van materialen die je toch al in huis hebt of heel goedkoop ergens op de kop kunt tikken. Ik ben van alles in elkaar aan het knutselen. Van het maken van een snuffelkleed tot een plankje met daarop allemaal bakjes ge- schroeft die Ace open moet maken voor hij bij het snoepje kan komen. Ace vindt het heel leuk om te doen en na 10 minuten spelen is hij zo moe dat hij daarna uren slaapt.


Vorig blogbericht: Sneeuwpret

Volgend blogbericht: Detectiehond