Opleiding tot speurhond

Gepost door Tamara

Voor honden is de neus van levensbelang en herders zijn echte speurneuzen. Geen verassing dat de meeste politie- en drugshonden herders zijn. Het was altijd al mijn bedoeling actief met Ace bezig te zijn en blijven dus werken met zijn neus leek me een leuke combinatie. Ik verstop wel eens en speeltje of snoepje in huis die hij dan na het commando “zoek” moet zoeken. Eerst alles duidelijk in het zicht gelegd natuurlijk en zo steeds verder opgebouwd. Meneer heeft het concentratievermogen van een dronken aardbei dus na een minuut of 3 had hij het altijd wel weer gehad maar dan waren we toch weer even leuk bezig geweest.

Op internet ben ik op zoek gegaan naar speurcurssussen. Dat was nog niet zo gemakkelijk omdat ze vaak niet in de buurt zaten, geen nieuwe leden aannamen of enkel overdag plaatsvonden. Uiteindelijk heb ik een vereniging gevonden waar honden (en baasjes) getraind worden tot reddingshond. Het wordt natuurlijk heel langzaam opgebouwd maar het einddoel is het kunnen vinden van menselijke slachtoffers in moeilijke omstandigheden zoals puin of bossen. Dat leek me wel wat voor Ace en na contact te hebben gehad met de vereniging mochten Ace en ik een dagje meedoen.

Het was een fantastische dag. Eerst natuurlijk meegekeken met de honden die al veel langer in training zijn en wat is het knap wat die doen. Een aantal ‘slachtoffers’ verstoppen zich in het bos, al dan niet verstopt onder een deken, en de hond moet alle slachtoffers vinden, een aantal keren blaffen en de beloning die hij dan krijgt van het slachtoffer terugbrengen naar zijn baas. Prachtig om te zien hoe gestructureerd die honden aan de slag gaan. Kleine details die het extra moeilijk maken: enkel als een slachtoffer ligt is het ook echt een slachtoffer. Mensen die staan of zitten moeten ze voorbij lopen zonder actie te ondernemen.

Ace mocht wat korte oefeningen doen die nog helemaal niets te maken hadden met speuren maar wel met de weg daarnaartoe. De honden moeten namelijk eerst leren gek te worden op de beloning die ze ontvangen van de slachtoffers, een sok met een tennisbal erin. Op het moment dat ze helemaal verzot zijn op dat speeltje kun je die gaan gebruiken om het zoeken verder te trainen. De meeste honden doen er jaren over om echt goed te worden. Ace vond het in ieder geval geweldig en was aan het einde van de dag ontzettend moe. Hij krult zich dan op tot een schattig balletje en valt in een diepe slaap.

Er gaat wel heel erg veel tijd in zitten, deze vereniging traint iedere donderdagavond en iedere zaterdag de gehele dag. Hoe leuk we het ook vonden, na goed nagedacht te hebben en ook overlegd te hebben met vriendlief kwam ik tot de conclusie dat ik die tijd gewoonweg niet beschikbaar heb. Met een drukke baan, een paard, een hond, vrienden en familie, vriendlief, een huishouden en noem maar op kan ik niet iedere week een hele zaterdag weg. Dus ik heb besloten dit project even op de lange baan te zetten en te kijken naar korte cursussen speuren. Want werken met zijn neus, daar heeft Ace een neus voor!


Vorig blogbericht: Wat een lol

Volgend blogbericht: De puntjes op de i