Slapeloze nachten

Gepost door Tamara

Drie-en-een-halve week heb ik tijd vrij gemaakt om onze Ace te laten wennen aan zijn nieuwe omgeving en om in ieder geval de basisregels onder zijn aandacht te brengen. Zo gezegd zo gedaan! Toch? Dag 1 verliep voorspoedig, hij heeft na binnenkomst in huis uitvoerig alle meubelen, accessoires, muren en vloeren besnuffeld. Niet snel daarna viel hij doodmoe van de reis en alle indrukken van zijn nieuwe omgeving aan mijn voeten in slaap. De rest van de dag wisselden ontdekkingstochten en slaapjes elkaar in rap tempo af.

De eerste nacht verliep wat minder goed dan de eerste dag. Ik had besloten hem niet mee naar de slaapkamer te nemen maar direct beneden in de bench te laten slapen. Dat leek me slim zodat hij gelijk een vaste plek heeft en niet straks weer van boven naar beneden moet verhuizen. Ik zou dan wel een paar nachten op de bank slapen zodat hij niet alleen was. Dat was een absolute illusie, van slapen was geen sprake. Hij heeft mij, maar ik denk ook de rest van de straat luidkeels op zijn aanwezigheid attent gemaakt. Eindeloos gehuil dat door merg en been ging liet duidelijk horen dat het tot hem doorgedrongen was dat zijn broertje, zusjes, ouders en alles wat hij kende en vertrouwde verdwenen waren. De volgende dag was er wat betreft Ace weer niets aan de hand terwijl ik met dikke wallen en slaaptekort de afgelopen nacht nog niet was vergeten.

Vriendlief was nog een paar dagen voor zaken van huis en ik moest op dag 2 toch echt even weg om een boodschap te doen. Omdat puppy’s nu eenmaal niet welkom zijn in supermarkten had ik geen andere keus dan hem in zijn bench te stoppen en te zorgen dat ik zo snel mogelijk weer terug was. Toen ik na 15 minuten verhit van het haasten met boodschappen in de hand de sleutel in het slot stak schrok meneer wakker. Die had heerlijk liggen pitten. Wat mij op het idee bracht die nacht maar lekker in mijn eigen bed te gaan liggen, klaarblijkelijk gaat hij gewoon slapen als ik er niet bij ben. Dat bleek ook die nacht het geval te zijn, hij heeft geen kik gelaten.

De eerste paar dagen heeft hij hetzelfde voedsel gekregen als bij de fokker, 4 keer per dag een maaltijd. Omdat ik graag andere voeding wilde gaan geven zijn we hier na een dag of 5 langzaam op overgestapt. Dit verliep gelukkig voorspoedig en zonder diarreeklachten. Na iedere maaltijd gaan we direct naar buiten voor een plasje, net als na het spelen en na het slapen en nog een keertje midden in de nacht. En aangezien eten, spelen en slapen eigenlijk het enige is wat ze doen dan kun je wel raden waar ik vaak ben!

Als hij wakker is loopt hij de hele dag achter me aan, waar ik ga is hij ook. Andersom is ook nogal eens het geval, als een politieagent loop ik achter hem aan om mijn spullen te redden van puppytanden. Wat die spullen en de omgeving betreft weet hij natuurlijk nog geen onderscheid te maken tussen waar hij wel en niet op, aan en in mag komen. Wat resulteert in een pup die met een theedoek in zijn bek over onze (zeer lage) salontafel wandelt alsof dat heel normaal is. We hebben nog een lange weg te gaan.. Maar wat is hij leuk, lief, knap, schattig, fantastisch, geweldig en zacht.


Vorig blogbericht: Nog 0 nachtjes slapen!

Volgend blogbericht: De eerste keer puppyklas