Het grote-hondenkussen

Gepost door Tamara

Ace ligt meestal op de vloer omdat die lekker koel is. Zeker als het binnen in huis erg warm is ligt hij te puffen en te steunen en verplaatst hij zichzelf ieder half uur naar een ander stukje vloer wat nog wel koel is. Met zo’n enorm dikke vacht vind ik dat niet vreemd. ’s Nachts en als wij weg zijn zit hij nog altijd in zijn bench en daar lag altijd een lekkere deken in. Omdat hij het de laatste tijd warmer leek te hebben dan ooit hebben we die uit de bench gehaald en heeft hij nu enkel een “lederlook” kussen erin. Dan ligt hij toch zacht maar wel redelijk koel. Als gevolg van de warmte zijn we ook langzaam gaan oefenen met af en toe korte perioden los in huis zijn als wij weg zijn. Dat gaat gelukkig hartstikke goed, hij sloopt niets en gaat soms zelfs gewoon slapen.

De duur van los alleen zijn moeten we natuurlijk wel uitbouwen. Vorige week had hij overdag al vrij lang in zijn bench gezeten en moest ik ‘s avonds weg terwijl vriendlief werken was. Ik vond het sneu om hem weer in zijn bench te doen dus ik besloot hem los te laten en via de camera in de gaten te houden of hij zich gedroeg. Ik was 2 uur weg en hij heeft 2 uur lang voor de deur zitten wachten tot ik terug was. Echt ontzettend zielig. In zijn bench gaat hij altijd slapen omdat hij weet dat wij dan voorlopig niet terugkomen. Nu begreep hij er natuurlijk niets van en was volgens mij urenlang in de veronderstelling dat ik ieder moment terug kom komen. Hopelijk gaat dit met gewenning straks steeds beter en gaat hij gewoon spelen of slapen als wij weg zijn.

We hadden voordat we Ace kregen al een hondenkussen voor hem gekocht. Met de tijd is het de bedoeling dat de bench verdwijnt en dat kussen zijn “plaats” wordt. Om hem alvast te laten wennen hebben we dat kussen nu ook in de huiskamer gelegd. Dolenthousiast was hij en Ace zou Ace niet zijn als hij niet direct zou proberen of de ritsen eraf kunnen of dat hij de stof stuk kan scheuren. Gelukkig heeft hij altijd heel snel door dat hij iets niet mag en zal hij, meestal dan, er ook niet meer aan komen. Door hem er af en toe op te laten liggen leert hij dat dit zijn kussen is en we zien nu ook dat hij er steeds vaker uit zichzelf op gaat liggen. Als hij een bot of een snack krijgt eet hij die tegenwoordig op zijn kussen op en zelfs slapen doet hij er intussen af en toe op. Tot hij het weer te warm krijgt en snel een koel plekje op de vloer opzoekt.


Vorig blogbericht: Overspronggedrag

Volgend blogbericht: Wel of niet luisteren?